ALFACAR: BUSCO TUS OJOS

Theodoro Elssaca Un relámpago baja del cosmos, entre la fugacidad de los momentos y el témpano del cuerpo inerte, sin alma, entrando en la oscuridad de la tierra. Federico había sido en el impenitente enigma, mano a mano con las Parcas dio una fiera riña, avanzando hacia la noche, con sus cuerdas trémulas, a punto…

Ler máis

“UP HIGHER”

Quijote Estábase quedando unha anoitecida moi agradable así que, antes de marchar para casa, fun dar un paseo ó carón do mar. O sol afundíase ao lonxe e as luces do peirao xa comezaban a brillar timidamente enriba das ondas. Cun sorriso apoucado e os ollos perdidos no pensamento, daba conta da miña felicidade. É…

Ler máis

O MONTE DOS RAPOSOS

Adela Figueroa Panisse Dedicado a Manuel Lugrís Freire Sada, noutro tempo, era uma vila que, «a xentil e bonita non lle empata ningunha outra vila mariñeira… …a vila está no final de uma campiña feiticeira e ridente guardada pelo Couto e pelo alto de Ouces, como uma xóia, para que não a firam os ventos»…

Ler máis

A CATARSE OCEÁNICA1

Vanesa Santiago Vázquez Comeza coma un burbullar no medio da ría mentres vibra o chan baixo os meus pés. Os bancos de peixiños de porto e os muxes que habitualmente roldan as saídas de augas turbias foxen estarrecidos ao mar de fóra sen que ninguén se decate. É daquela cando baixa bruscamente o nivel da…

Ler máis

O CANDEEIRO DE FONTÁN

Quijote Canso, cos ollos feridos pola néboa e cheirado a peixe coma se levara con el todo o refugallo da lonxa, ía subindo Ramón moi preguizosamente pola rampla do Muro de Fontán cara a súa casa na rúa Areal. Só levaba no pensamento a imaxe do catre onde deitarse. Deitarse era todo o que desexaba.

Ler máis

A CIDADE ESCONDIDA

Quijote Había xa varios días que a Xurxiño non o deixaban pasar a ver ó seu avó –¡Co que lle gustaba acuruxarse con el na cama para escoitar as súas historias!–. Ó parecer tiña non sei que dor e non se lle podía molestar. De xeito víase dende entón un rebulir de xente entrando e…

Ler máis

OS XOGOS FLORAIS

Xosé Anxo Seoane Cao Os Xogos Florais instaurados na antiga Roma (Ludi Floreales) dedicados á deusa Flora, tiñan un carácter erótico e sensual que pouco tiñan que ver cos xogos florais instituídos posteriormente en 1324 na cidade de Toulouse (Francia), rexistrados en lingua provenzal. A través dunha carta circular, convocábase a todos os trobadores ou…

Ler máis

AS SARDIÑAS

Quijote Algunha que outra tarde-noite de lúa -maiormente no limiar do verán- reencontrámonos. Elas xa saben que sempre estou alí: na punta do dique de Sada -coma se fora o seu mascarón de proa-. Cando as vexo buligar cun ferver de prata no mar, sei que me están a saudar. Miñas pombas…!

Ler máis

A UTILIDADE DO SUFRIMENTO

Manuel B. Dans Unha súpeta dor de moas representa un perfecto golpe de estado ao rutinario decorrer da nosa existencia; resulta, ademais, a manifestación máis elocuente do indesexábel e abusivo que pode chegar a se revelar o senso alxésico que todos traemos a este mundo, necesario, porén, para percibirmos danos corporais e poder reaxir antes dunha desfeita maior. Por iso, afirmar que non…

Ler máis