TEXTO GAÑADOR DO CERTAME DE MICRORRELATOS

 (RE) INVENTANDO CARVALHO CALERO   Con motivo da celebración do Día das Letras Galegas 2020, o Concello de Sada convocou o certame de microrrelatos (RE) Inventando Carvalho Calero. As persoas participantes debían escoller un texto entresacado da obra do homenaxeado para continualo dándolle a súa propia interpretación. Nesta edición, a gañadora foi Eva Castro Outeiriño,…

Ler máis

O DA PERRUCA

 Xoanseca O dous de outubro de 1993 cheguei á casa procedente da Arxentina con gran ledicia por reencontrarme coa familia despois de pasar todo o mes de setembro impartindo un curso de cultura galega na cidade da Prata. Trouxen moitas lembranzas, o cariño dos que foran os meus discípulos e tamén unha encomenda moi especial….

Ler máis

SOMBRA DUNHA SOMBRA

Rubén Anido Regueiro «Era xa un algo velleiro, de poucas carnes, sempre vestido de escuro» Ilustración de Manuel Suárez de Concha O home aquel era xa un algo velleiro, de poucas carnes, sempre vestido de escuro. Acostumaba camiñar polas inmediacións do cemiterio de Vilanova de Amarante levando consigo un pequeno feixe de flores silvestres que…

Ler máis

A SOMBRA DE FRANCIS DRAKE

 Xacobe Anido Castro Ilustración de David Suárez ‘Geppe’ Vila de Sada. Século XVI Chámome Ramón e son un rapaz que vive en Sada. Veño dunha familia dedicada desde moitas xeracións atrás á carpintaría. O meu bisavó era carpinteiro, tamén o foi meu avó e, por suposto, meu pai, Antón, que dirixiu o seu propio taller…

Ler máis

COSERNOS CO CABLE DA FUNAMBULISTA

  Emma Pedreira Desequilibrio-naufraxio-refuxio-intemperie. In-tem-pes-ti-va. Recoñecemos certa Xela Arias porque hai un pouso do que nos deixou que pervive tanto despois da desaparición: Hasme oír, a unidade componse da desorde, ba-leirate-me. Rompeunos os esquemas e os poemas e artellou linguaxe e discurso como fai un/ha tedax cun obxecto sospeitoso que latexa no medio do nada….

Ler máis

A VIAXE DE PANDORO

 Xacobe Anido Castro Baixa Idade Media: Século XIV Acababa de rematar a Peste Negra, tamén chamada como «Morte Negra», en España. A miña muller acababa de ser unha das moitas vítimas da peste, e eu refuxiábame no dormitorio da miña casa en Segovia. A miña casa era unha das máis grandes e luxosas do tempo. 

Ler máis

Poema

 Emma Pedreira  Proba  –desafíote–. Proba a escribir un poema de nós e que non diga pel labios dedos  que non diga sede e dano  que pase por ti e non fracture cada sílaba da lingua mentres se enlea nun cabelo solto  que ignore que hai centímetros salgados e poros comburentes.  Proba a eliminar a palabra…

Ler máis

SOL DE DECEMBRO

 Paris Joel Aínda que o ceo amose as engurras máis feroces E a choiva sexa máis perpendicular no inverno, Nada molla tanto coma o Sol de decembro. Esa caloriña que ferve no verde campo, Que agudiza o primeiro sorriso da mañá, Ese aire okupa nos pulmóns deshabitados [da esperanza, Lume para o lixeiro camiñar dun…

Ler máis

FOOTBALLS1

Nacho Taibo Sublime profesor honesto, alcohólico oculto, a Cuniberto foille ben até que se espallou. Non só para os achegados, nin á sociedade galega, senón á Europa enteira.  Idea única, recorrente, axiña chegou a apóstolo. Moito debía á súa biografía, un neno de mamá que desatendía os gustos do pai. Até a saciedade repetiu o…

Ler máis

O SETE

 Xoanseca Ilustración orixinal de Eduardo Seoane Riveira —Ostras, e agora que demos fago! Andaba na procura dun lugar de especial fermosura nas beiras do río Mandeo do que oíra falar, pero quedei atoado nunha corredoira dos montes da zona. O meu Citroën 2 CV non andaba nin para adiante, nin para atrás. Non era un…

Ler máis

A MULLER PLANTA

Vanesa Santiago Vázquez Adicado a Isabel Barcón e as súas mulleres-planta Unha vez fun unha muller-planta recuberta cunha manta de flores. Fun unha muller-planta e terra, das que son meigas e inventan novas cores. Xunto ao cheiro a cera dun día de febreiro, levaba comigo o arrecendo a mimosa. Mollaba as mans de zume e,…

Ler máis

THE OMEGA MAN

París Joel Pel de lúa, fría prata, pálida faciana, vento en popa cara a Oesternesse, terra hiperbórea de nubes preguiceiras, cansas dun encerro biolóxico, bélico, soterrado e travestido en simple néboa onde todos somos invisibeis, mazaias fronte o coronel Neville, gardián das rosas, dos caraveis, dos fusís.

Ler máis

AS NOITES DE LUA

Manuel Gonález Prieto Oíanse cantaruxadas con voz doce e suavemente disposta no teito arrolando a nena para que adormeza e non chore no repouso e no sono mesturando as cores na parede celeste dun pequeno cuarto onde monocorde repite a mesma cantarela até que descadra namentres alguén lle rouba o seu hedonismo ilustrado a noite…

Ler máis

UN POEMA DE MIGUEL MOSQUERA

Miguel Mosquera García Maldita está a soidade desta miseria as rás cantan un rorró asediante mergulladas no caldo atafegante onde reinan a paixón e a histeria Ás ras quéncenlles as ancas tesas cando cantan os salmos no convento compadecendo de Cristo, o lamento pagan cotas por ser, de fe, salesas Levitan os sapos a testa…

Ler máis